| ماهی که قلّابی از آب درآمد : |
|
سر به سر سپیدار، بگذارد و دست از سر شاخه که بر ندارد هیچ تازه تمام شب را به ماهی آویخته که قلّابی از آب درآمد ! سپیده که سر بزند کوه را یک تن ِ سربه هوا روی دست ِ شاخه می ماند و جلبکان سرتاسر ِ حوض را با زبان ِگنجشک به کرکسان - گربه های بوبرده ی باغ - شادباش می گندند !!!
|