آخرین برگ سفر نامه ی باران ، این است :

که ؛ زمین ، چرکین است !!!

۲-

- «به کجا چنين شتابان؟»
گَوَن از نسيم پرسيد.

- «دل من گرفته زينجا،
هوس سفر نداری
زغبار اين بيابان؟»

- «همه آرزويم، اما
چه کنم که بسته پايم....»

- «به کجا چنين شتابان؟»
- «به هر آن کجا که باشد ، به جز اين سرا ، سرايم .»
- «سفرت به خير! اما، تو و دوستی، خدا را
چو از اين کوير وحشت به سلامتی گذشتی،
به شکوفه ها، به باران،
برسان سلام ما را . >>

                                        از راست به چپ : شفیعی کدکنی ـ شهریار ـ سایه ( هوشنگ ابتهاج )