معتقدم شعرای نامی و بزرگتری نیز بودند که می شد روز ولادت آنان را ، روز ملّی شعر نامید . جایی که مولوی مشهور ترین شاعردر کشور آمریکاست یا خیام را درآلمان با گوته مقایسه کرده و یا بر سردر سازمان ملل سه بیت از سعدی حک شده ، جایی که  شهریار و منزوی و سایه ، خود را جیره خوار سفره ی دیوان خواجه ی شیراز می دانند ، وقتی که شاملو کاندیدای جایزه ی نوبل در ادبیات می شود و و و و  پس لابد معیار های دیگری وجود دارد تا شاعری اینچنین بر سر زبان ها بیافتد !!!

فرقی نمی کند که این شاعران ، کُرد یا لر یا فارس یا .... باشند . مهم این است که باید و باید به شعور این مردم که تک تک آنان شاعران بالقوه اند و مخاطبان فهیم شعر ، احترام گذاشته شود . به امید چنین روزی ....